Ja hoor daar is het
En dan is het moment daar. Je hebt er zo lang naar uitgekeken. Maar eerst nog even puffen en hijgen, want dat kleintje moet er toch echt uit.
Na uren, misschien korter, hopelijk niet langer, of via een keizersnee, is daar eindelijk onze nieuwe wereldburger. Met een flinke brul, het juiste gewicht en een goede Apgar-score wordt het welkom geheten op aarde. Blij? Dat kunnen we niet vragen, maar het weet dat er goed voor gezorgd zal worden.
En dan gaat de medische molen draaien.
Misschien schrik je omdat de verloskundige iets heeft ontdekt waar jij geen idee van had.
Of je wist het al en krijgt nu de bevestiging waar je bang voor was.
Misschien hoor je juist niets en zeggen ze dat alles gezond is, terwijl jij dacht van niet. Soms is er geen duidelijkheid over bepaalde afwijkingen en merk je het pas als ze ouder worden. Ondertussen zit jij op die roze wolk. Niks aan de hand, allemaal zorgen om niets… of misschien verandert dat later nog. Voorlopig kun jij je kop in het zand steken.
Of je hebt al tranen met tuiten gehuild, omdat het wel duidelijk is wat er speelt. De medische staf is alert en heeft je zoveel mogelijk uitgelegd. Geen roze wolk voor jou.
Maar dit kleine wondertje hebben jullie samen gemaakt. Het heeft vast tien teentjes en zo’n klein wipneusje. En drie haartjes op het hoofdje. Verdient het niet een prachtige naam en vraagt het niet om eindeloze liefde? Kijk naar dat handje dat zich om je vinger klemt. En papa met dat kleine hoopje in zijn armen. Is het niet te schattig? Of die grote zus of broer, of oma of opa…
Geniet van de kraamperiode. Zie de mooie dingen en overlaad het met liefde.