Thuis
Wie goed ziet, verwerkt ongemerkt een enorme hoeveelheid informatie. Een gezicht wordt herkend, een route gevolgd en een stoeprand valt vanzelf op.
Bij slechtziendheid of blindheid gaat dat vaak anders. De hersenen vullen continu ontbrekende informatie aan. Is dat een stoeprand of een schaduw? Is dit de juiste deur? Kan hier veilig worden overgestoken?
Zo’n moment kost weinig energie, maar omdat het de hele dag doorgaat, wordt een gewone dag veel intensiever dan veel mensen denken. Daarom ervaren veel blinden en slechtzienden vermoeidheid door hun visuele beperking, ook als ze lichamelijk weinig hebben gedaan.
Daarom is thuis zo belangrijk. Thuis is de veilige basis. Daar kun je je frustraties kwijt als het met vriendjes, op school of buiten niet lekker gaat. Maar het moet wel veilig en overzichtelijk zijn. Niet dat de indeling van de huiskamer om de paar maanden verandert, want die ken je juist zo goed dat je je zonder bril kunt verplaatsen zonder ergens tegenaan te botsen.
En als je compleet uitgeput uit het schoolbusje rolt, wil je soms gewoon even rust. Maar misschien heb je broertjes of zusjes, misschien kleintjes die dolblij zijn dat grote broer of zus thuis is en je aandacht willen. Probeer als verzorger daar een balans in te vinden, anders wordt het om vijf uur snel een rommelige boel.
Het is geven en nemen met de kinderen, en veel geduld en humor helpen daarbij.
Probeer als ouder een één-op-één moment te creëren op een rustig tijdstip. Dat hoeft niet ingewikkeld: een simpel spelletje is vaak al genoeg.