De eerste dagen, weken na de bevalling...
Wat een ervaring! Zeker bij je eerste baby moet je echt even op adem komen, terwijl familie en vrienden natuurlijk enorm nieuwsgierig zijn. Maak duidelijke afspraken en ga het gesprek aan over je onzekerheden, met jezelf en met je naasten. Ook je kraamhulp biedt altijd een luisterend oor. Als je zelf alweer wat beter in je vel zit, is dat fijn, want nu begint het echte leven: je kleintje met een visuele beperking begeleiden en ondersteunen.
Oeps, in alle hectiek niet vergeten om je kindje bij de gemeente aan te melden.
Dan is er het consultatiebureau.
Ben je thuis bevallen, dan komen ze in de eerste week langs voor een hielprik en gehoortest. Gek eigenlijk dat ze niet op het zicht testen. Maar dat is nog erg lastig en soms niets definitief over te zeggen. En dus staan ze twee weken later weer op de stoep, maken een medisch dossier aan en geven je het kinderpaspoort of groeiboekje waarin alles wordt bijgehouden.
Het kan druk worden in je hoofd, dus schrijf op wat je aan wie wilt vragen.
Met voedingen en slapeloze nachten is het belangrijk jezelf niet te vergeten. Rust nemen als de baby slaapt, goed eten en desnoods een extra hapje tijdens het voeden. Als je borstvoeding geeft kost dit veel energie.
Wat betreft de administratie: als het nodig is, verwijst het consultatiebureau je door naar een kinderarts in het ziekenhuis. Twijfel je, trek dan vooral aan de bel. Liever te vroeg dan te laat.
En oh ja, accepteer hulp van anderen die boodschappen voor je willen doen, je een ritje aanbieden naar het ziekenhuis of lekker voor je hebben gekookt. Er komt vast een moment dat je iets terug kunt doen.